ExTaCy

عوارض پس از مصرف اكستاسی:

●● اثرات مثبت:
● افزايش شديد احساس خوب بودن در فرد
● افزايش انرژی در فرد
● احساس تمايل برای ارتباط با ديگران و احساس تعلق و نزديكی به ديگران
● احساس عشق و سرخوشي
● دست و دلبازی
● افزايش هوشياری و درك موسيقی
● افزايش حسهای بویايی و چشايی
● احساس تجربيات و حالات روحی جديد در زندگی
● احساس روشنايی
● تمايل براي آغوش گرفتن و بوسيدن ديگران
● به علت افزايش انرژی در افراد مصرف كنندگان تمايل برای فعاليت شديد و رقصهای طولانی دارند.
● يك تجربه: الكساندر شوگيلين بيوشيميت آمريكايی كه برای اولين بار روی عوارض اين دارو كار می‌كرد پس از يكبار مصرف اكستاسی مينويسد كوهی كه نزديك منزلم بود و هر روز آنرا می‌ديدم پس از مصرف اكستاسی طوری به نظرم می‌آمد كه دوست داشتم ساعتها آنرا تماشا كنم؟!

●● اثرات منفی:
● كاهش اشتها
● تغييرات بينايی
● گشاد شدن مردمكها (ميدرياز) افراد مصرف كننده در محل‌های مصرف مثل پارتی‌ها با وجود كم بودن نور مجبور به استفاده از عینكهای آفتابی در شب هستند كه علت آن تحريك‌پذيری با نور است.
● حركات غيرطبيعی چشم (نيستاگموس)
● توهم بينايی (هالوسيناسيون)
● افزايش ضربان قلب و فشار خون (تاكی‌كاردی و هيپرتانسيون)
● تغيير در نظم حفظ دمای بدن
● فك زدنهای طولانی (افراد مصرف كننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فك مجبور به مصرف آدامس هستند، تا ساعتها پس از مصرف این حالت فك زدنهای غير طبيعی موجود است).
● لرزيدن، عصبی شدن، عدم تمایل برای استراحت
● تمايل شديد برای مصرف مجدد اين ماده پس از افت تاثير اوليه






●● اثرات منفی شديد: ● اثرات شديد احساسی، اختلال خواب، كابوسهای شبانه حملات ناگهانی اضطراب (Panic Attack)، ديوانگي (Psychosis)
● انقباض شديد فك و پارگی زبان در اثر فك زدنهای طولانی (Trisma){در صورت بروز این حالت باید از آمپول دیازپام و یا قرصهای خوراکی آن استفاده کرد.
● عدم تمركز، فراموشی، اختلال در يادگيری (Confusion)
● افزايش دمای بدن و كاهش آب بدن (در پارتی‌هايی كه اين دارو مصرف می‌شود افراد مجبور به مصرف آب فراوان و مكرر هستند و اين مساله خطرات خاص خود را به دنبال دارد).
● اختلال در مكانيسم نعوظ و نرسيدن به اوج لذت جنسی (ا-ر--گا-سم)
● تهوع و استفراغ
● كاهش سديم خون در اثر مصرف زياد مايعات (هيپوناترمی)
● سردرد و سرگيجه و تشنج
● آنمی آپلاستیک (سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان)
● افت شديد خلق در روزهای پس از مصرف
● خستگی و افسردگی شديد تا يك هفته پس از مصرف
● احتمال اعتياد جسمی كم است ولی احتمال اعتياد روانی بسيار زياد است.
● احتمال سميت كبدی
● صدمه به اعصاب مغزی
● بزرگ شدن پستان در آقايان (ژنيكوماستی)
● احتباس ادراری (Retension)
● تخریب عضلات مخطط (رابدومیولیز) که در نتیجۀ افزایش دمای بدن رخ می دهد و می تواند بعلت رسوب مواد حاصل از این تخریب در کلیه باعث آسیب به این ارگان شود.
● ميزان بروز مرگ در اثر مصرف اكستاسی 2 در 100000 مصرف كننده است.
●● دختران جوان بعلت اثرات هورمونهای جنسی زنانه، در صورت مصرف اكستاسی در معرض خطر بيشتری برای ابتلا به افت سديم خون و بدنبال آن تشنج هستند. (ميزان بروز SIADH در ارتباط با استروژن خون افزايش می‌يابد).

ادامه مطلب

آرایش قدم به قدم صورت
قبل از شروع


سعی کنید همیشه آرایش را بر صورتی پاکیزه و تمیز انجام دهید.
دقت کنید که همه ی لوازم و ابزار لازم برای آرایش را داشته باشید.
آرایش را در محیطی کاملاً روشن انجام دهید.
برای چک کردن دقت آرایش می توانید از آینه های ذره بینی استفاده کنید.


قدم اول: زیرسازی

برای زیرسازی آرایش از کرم پودر یا پنککی برنـگ اصـلی پـوست خـودتـان اسـتـفاده کنید. برای این مـنــظـور مـقــداری از کــرم پــودر را روی اسـفـنـج مخصوص ریخته و مقداری از آن را به صورت نقطه نقطه و یک دست روی صـورت بـگـذاریـد. بـعد این نقطه های کرم را به خوبی روی سطح پوســت و حتی پشت پلک چشمها مالیده و پخش کنید. و بـعـد با استفاده از اسفنج، پوست را خوب صـاف و هموار کنید تا کرم کاملاً به بافت پوست نفوذ کند. دقت کنید که به هیچ عنوان از این کرم بر روی گردن و زیر چانه استفاده نکنید. اسفنج ابزاری بسیار مناسب در آرایش به شمار می رود که برای یکدست کردن مواد مصرفی روی صورت کاربردی عالی دارد.


نکته: اگر مخصوصاً از کرم پودرهایی استفاده می کنید که خاصیت ضد آفتاب دارند تا از پوستتان در مقابل نور خورشید محافظت شود، باید لایه ای صاف و مسطح روی کل صورت بمالید. اگر لایه نازک باشد به خوبی از پوستتان محافظت نخواهد شد.


قدم دوم: مات کننده

از مات کننده ای یک یا دو درجه روشن تر از رنگ کرم پودرتان استفاده کنید. مقداری از آن را در قوس کوچک داخل گوشه ی چشمانتان بمالید. با استفاده از انگشت یا قلم مو، آن را به سمت خارج صاف کنید. از کشیدن پوست زیر چشم به شدت خودداری کنید. توجه کنید که فقط در قسمت هایی که خودتان می خواهید از مات کننده استفاده کنید و از پخش شدن آن به قسمت های دیگر جلوگیری کنید. می توانید از مات کننده روی پشت پلک چشمها نیز استفاده کنید، چون باعث می شود تیره بودن خود را از دست داده و سایه بهتر روی آن بنشیند. برای مات کردن اختلال رنگهای پوست مثل کک مک ها، خال ها و لکه های قرمز، از مات کننده استفاده کنید که به رنگ پوست خودتان یا فقط کمی روشنتر از آن باشد.


نکته: مرطوب کننده های خیلی روغن دار و چرب باعث خواهند شد که مات کننده به خطوط گوشه ی چشم بلغزد.


قدم سوم: پودر

پس از انجام کار کرم زیرسازی و مات کننده، نوبت به پودر می رسد. لایه ای نازک از پودر روی کل صورت و پلک ها بزنید. دقت کنید که اینکار را با برس بزرگ، پُر و گرد انجام دهید. از استفاده از اسفنج یا پَد خودداری کنید چون این ابزارها میزان زیادی از پودر روی صورتتان می مالد. مقداری پودر روی سطح فرچه مالیده، اضافه ی آن را بتکانید و در جهتی موافق با جهتی که کرم پودر را مالیدید، آن را روی پوست پخش کنید.


نکته: درصورت استفاده از پودرهای ضد آفتاب، دقت کنید که باید روی کل صورت به میزان کافی از آن پخش شود. در این صورت بهتر است از کرم پودرهای ضدآفتاب نیز استفاده کنید.


قدم چهارم: سایه چشم

بـرای آرایش چشم راه ها و انتخاب های بسیاری پیش روی شماست که عنوان همه ی آنها در این مقاله مقدور نمی باشد. در اینـجا بـه نوع پایه ای استـفاده از سایه ی چشم اشاره می کنـیـم کـه برای جذاب کردن چشمانتان کافی است:


مـعـمـولاً روشن ترین رنگ به انتهای پلک و لبه ی ابـروهـا زده مـی شود. (قـانـون کلی این است که هرچه پلک درمقایسه با قسمت زیر ابرو بزرگتر و برجسته تر باشد، رنگ سایه باید پررنگ تر و تیره تر باشد. و هرچه پلک درمقایسه با قسمت زیر ابرو کوچک تر باشد، رنگ سایه باید کمرنگ تر و روشنتر باشد.) هرچه ا قسمت زیر ابرو پایین تر می روید، باید از همان خانواده ی رنگی، رنگ های تیره تری انتخاب کرده و روی پلک بمالید. باید تا میتوانید سعی کنید که مرز رنگ های مختلف قابل مشاهده و آشکار نباشد و رنگ ها طوری در یکدیگر ادغام شوند که یک طیف رنگی به وجود آورند.
[center][/center]

قدم پنجم: خط چشم

تا آنجا که می توانید مداد، ماژیک یا قلم خط چشم را به خط مژه ها نزدیکتر کنید. سپس خطی از گوشه ی داخل به خارج چشم با توجه به انحنای چشم، در یک طرف بکشید. قانون کلی در این زمینه می گوید که نباید خط را بیشتر از انتهای خط پلک و مژه و همچنین به داخل چشم در مجرای اشک بکشید. ابتدا خط را تا آنجا که می توانید باریک بکشید، و اگر خط چشم پهنتری مورد نظرتان بود، همین کار را دوباره به موازات یا روی همان خط تکرار کنید.


به طور کلی، خط بالای مژه های پایینی باید باریکتر و کمرنگتر از قسمت های بالایی پلک باشد. هرچه پلک بزرگتر باشد، خط چشم نیز باید پهن تر و ملایم تر باشد. و هرچه پلک کوچکتر باشد، خط چشم نیز باید باریکتر و پررنگ تر باشد.


برای حفظ سلامتی بهتر است از کشیدن خط چشم داخل چشم خودداری کنید.


قدم ششم: شکل دادن به ابرو

برای این منظور بهتر است از رنگی دقیقاً شبیه به رنگ اصلی ابروهایتان استفاده کنید تا رنگ موهایتان یا رنگی که تصور میکنید به چهره ی شما بیشتر می آید. با استفاده از قلم سه گوش از پودر رنگ ابرو به جهت رویش موها، روی آن بزنید. از اغراق آمیز کردن شکل ابرو با قوس دادن به آن یا بلندتر کردن آن خودداری کنید.


قدم هفتم: ریمل مژه

اگر از فر مژه استفاده می کنید، بهتر است قبل از زدن ریمل باشد. دقت کنید که فر مژه را زیاد فشار نـدهیـد تـا مـژه هـایتان به طور مصنوعی بشکند.خــیلی آرام برای چند لحظه فر مژه را نگاه دارید و بـه آرامی آن را رهـا کـنـید. بـا حــرکت های بلند و یکـنـواخـت ریمـل را بـه مـژه هــای بالایی بزنید. تا جاییکه می توانید ریمل را از پایه ی مژه ها بزنید. با استفاده از یک فرچه قـدیمی ریمل، اضافه های ریمل را از روی مژه ها بردارید.


برای زدن ریمل به مژه های پایینی، قلم مو را عمود بر چشم و به موازات مژه ها بگیرید (از نـوک قلم استفاده شود). در صورت لزوم برای برداشتن اضافه های ریمل از روی قلم قبل از زدن آن به روی مژه ها از دستمال استفاده کنید

[center][/center]

قدم هشتم: رژ گونه

با استفاده از فرچه مخصوص رژگونه، نواحی گونه را تا خط گوش ها رژگونه بزنید. همیشه قبل ا استفاده، فرچه به تکان دهید تا پودر اضافه آن برید و رژگونه بیش از حد پررنگ نشود. هیچگاه در نواحی گیجگاه، چانه، بینی، یا پیشانی از رژگونه استفاده نکنید، چون باعث می شود پوست ناهموار و ناجود دیده شود.


قدم نهم: رژلب و خط لب

قـلـم یا مـداد لب جـزء لــوازم اختیاری برای آرایش هـسـتند. مـی تـوانید بعد از استفاده از رژ لب، از مـداد لـب برای کشیدن خط دور لب در اطراف رژ و از قلم مو نیز برای کنترل کارتان استفاده کنید.

دقت کنید که اگر لبهـای بـاریکی دارید، بهتر است حتماً از قلم مــوی لب و اگر لبهایتان پهن هستند فقط برای چک کردن صحت کار استفاده کنید.


تا آنجا که ممکن است خط لب را روی خط طبیعی لبهایتان بکشید. لزومی ندارد که برای بزرگتر یا بلندتر جلوه دادن لبها، خطهای خارج از لب بکشید.

اگر می خواهید رژلبتان بادوام باشد و مدت زیادی بماند، مقدار زیادی از ان روی لبها بمالید و با زبان آنرا پاک نکنید چون حتی قبل از اینکه از خانه خارج شوید چند لایه روی آن را می برد.

[center][/center]

نکته های مهم:


کیفیت فرچه و قلم موها در آرایش نقش مهمی دارد.


از فرچه های نرم و قابل انعطاف استفاده کنید. فرچه های سخت و سفت آرایش را خراب خواهند کرد.
از فرچه هایی با اندازه ی متناسب با محل مورد نظر برای آرایش استفاده کنید.
قبل از مالیدن رنگ روی صورت، حتماً فرچه را تکان دهید تا پودر اضافی روی آن بریزد.
با تکان های صاف و یکنواخت به آرامی روی رنگ بکشید. از مالیدن سفت و کشیدن فرچه بر روی پوشت اجتناب کنید.
هر ماه یکبار فرچه ها و قلم موهای آرایش خود را شستشو دهید.
منبع مردمان

ادامه مطلب

آداب مهمانی رفتن
میهمانان انواع مختلف دارند: یکدسته که بیش از حد در خانه میزبان می مانند، و دسته ی دیگر که خیلی کم می مانند. دسته ای بسیار پرتوقع و دسته ای دیگر بسیار خجالتی هستند. دوست دارید بدانید که چطور می توانید بدون از کف دادن صبر و طاقت، به توازن لازم در این مورد برسید؟


بعضی چیزها که برای حفظ حضور ذهن و کاردانی ما در میزبانی لازم است، به پاقدم مهمانانمان بستگی دارد. اصل مهم این است: کاری نکنید که میزبانتان از دست شما ناراحت شود. روشن است، نه؟ اما واقعیت خلاف این را نشان می دهد. در این مقاله قصد داریم 8 عادت خلاف ادب و نزاکت در میهمانی را به شما معرفی کنیم که باید بسیار مراقب باشید که از شما سر نزند.

1. هیچگاه میزبان و سایر میهمانان او را نادیده نگیرید.

گاهي پیش می آید که میزبان از دو دوست در یک زمان دعوت به عمل می آورد که معمولاً این دو نفر که بسیار با هم صمیمی هستند، حرف های زیادی برای گفتن به یکدیگر دارند. از اینرو، در میهمانی خودشان به کناری نشسته و مشغول صحبت کردن و گپ زدن می شوند و سایر میهمانان و میزبان را فراموش می کنند. در چنین موقعیت هایی میزبان احساس خواهد کرد که فقط نقش گارسن این دو نفر را دارد.


2. از زمزمه کردن و در گوشی حرف زدن خودداری کنید.

این عمل زشت که معمولاً توسط بچه ها انجام می شود، واقعاً خارج از ادب است. متاسفانه برخي زن و شوهرها عادت دارند که در جمع و میهمانی صحبت هایی را هر چند کم به صورت زمزمه وار بین خودشان رد و بدل کنند. گرچه این حرفها ممکن است واقعاً درمورد مزه ی بد سوپ یا اضافه وزن میزبانشان نباشد، اما باز هم کاری نادرست و بی ادبانه است.

3. نظرات پرخاشگرانه و توهین کننده درمورد بچه ی میزبانتان را برای خودتان نگاه دارید (حتی اگر حقشان باشد).

بعنوان پدر یا مادر، ممکن است گاهي کارهای فرزندانمان را غیر قابل تحمل بدانیم و از دست آنها عصبانی شویم و بخواهیم رفتاری که با فرزندان خودمان داریم، با فرزندان صاحبخانه و میزبان نیز انجام دهیم. اما بهتر است بدانید که معمولاً مردم با کــسانی بیشتر رفت و آمد می کنند و صمیمی می شوند که با همه ی اعضاء خانواده ی آنها مودب هستند و خوشرفتاری می کنند.


4. هیچوقت از دستپخت میزبان ایراد نگیرید.

در واقع چاپلوسی کردن و تملق در مورد دستپخت صاحبخانه همیشه تاثیر مثبت دارد و کارساز است.

5. هیچوقت طوری وانمود نکنید که بی صبرانه قصد رفتن دارید، حتی اگر کودکانتان نیز بهانه گیری کنند.

بعضی افراد همیشه در عجله هستند. به میهمانی تولد یکی از آشنایان که می روند، تند و تند غذایشان را می خورند، چایی را پشت آن می نوشند و بی صبرانه عزم رفتن می کنند. این واقعاً نشان بی نزاکتی است و مطمئناً به صاحبخانه بر می خورد. اگر شما میزبانید، همیشه باید برنامه ای داشته باشید که این افراد عجله ای و کم طاقت را نیز سر ذوق بیاور. غذا را زود سرو کنید و برای میهمانانتان سرگرمی های ویژه مهیا کنید تا حوصله شان سر نرود.


6. سؤالهای خصوصی بی مورد نپرسید (مثلاً جزئیات مربوط به درآمد صاحبخانه).

پرسیدن سؤالات بی مورد گاهي ممکن است باعث رنجش میزبان شود و گاهي ممکن است او دوست نداشته باشد اطلاعات زیادی در مورد خود و خانواده اش در اختیار همه قرار دهد. پس از این به بعد وقتی مهمان خانواده ای بودید که هفت، هشت تا بچه داشت، دیگر سوال نکنید که "باز هم بچه می خواهید؟"


7. قدردانی از دعوت و زحمت میزبانانتان فراموشتان نشود.

درست است که میزبان معمولاً تعارفات زیادی می کند، ولی بدانید که برای دعوت شما متحمل وقت و هزینه زیادی شده است. هرچند با رضای قلبی آنها بوده باشد، اما شما نیز باید به عنوان میهمان وظیفه ی خود را تشکر از زحمات میزبان است، به خوبی انجام دهید.

8. تشکر نکردن نشانه ی بی ادبی است.

تشکر به صورتهای مختلفی انجام می گیرد: نوشتاری، گفتاری، و یا حتی اهداء یک هدیه کوچک وقتی به خانه ی کــسی می روید. تشکر کردن از میزبان به خاطر دعوتش جزء مهم میهمانی رفتن و نشانگر شخصیت شماست. این کار شما باعث می شود که میزبان روحیه ی بهتری هم برای پذیرایی از شما پیدا کند.


بدانید که هیچ چیز با تصادف و شانس صورت نمی گیرد. انجام هر کاری نیازمند تمرین و دقت فراوان است. برای اینکه بدانید در موقعیت های مختلف باید چگونه رفتار کنید، میتوانید هم از دیگران کمک بگیرید و هم رفتار بزرگان را مطالعه کنید. اگر بتوانید این تفکرات را به اعضاء خانواده تان نیز منتقل کنید، مطمئن باشید که همه ی دوستان و آشنایان از دعوت کردن شما به خانه شان به عنوان مهمان لذت خواهند برد .


منبع مردمان

ادامه مطلب

7 شیوه ی اشتباه در بحث و مشاجرات
فکر کردم این مقاله میتونه برای مشاجرات خانوادگی خیلی مفید باشه Cheesy

بحث و جدل همیشه اتفاق می افتد. نوع رابطه تان اهمیتی ندارد—این بحث ها چه با رئیستان باشد، چه با دوستان، یا دوست دخــتر و یا همسرتان—باید بتوانید با این اختلافات و ناسازگاری ها کنار بیایید. این بحث و جدل ها برای همه ی ما پیش می آید، اما نباید طوری با آنها برخورد کنیم که همه ی پل های پشت سر را خراب کرده و رابطه هایمان را از بین ببریم.


راه های سالمی هم برای بحث و جدل کردن وجود دارد. درست است که این راه ها هم تقریباً همان طبیعت ناخوشایند همه ی جنگ و دعواها را در خود دارد، اما بحث های سازنده این مزیت را دارد که مطمئنتان می سازد، موضوع مورد اختلاف را حل کرده اید و دیگر در آینده چنین بحث هایی بینتان اتفاق نمی افتد. اما جنگ و دعوا به شیوه نامطلوب، به جای حل مشکل، اوضاع را وخیم تر هم می کند. از اینرو، در این مقاله قصد داریم شما را با شیوه های نامطلوب، و متاسفانه متداول بحث و جدل کردن آشنا کنیم، تا با درک بیهوده بودن و حتی مضر بودن آنها، دیگر در جنگ و دعواهایتان از این روش ها استفاده نکنید.


1. به میان کشیدن مسائل نامربوط

در این شیوه دعوا، شما مسائلی را به میان می کشید که هیچ ارتباطی با موضوع اصلی بحثتان ندارد. مثلاً از نوع برخورد دوست دخــترتان با یکی از همکارانش دچار حسادت شده اید و سر این موضوع با او دعوا راه انداخته اید، اما وسط دعوا، طرز برخورد او با مادر یا خواهرتان را پیش می کشید یا از این شکوه می کنید که چرا مثلاً فلان روز فلان لباس را در مهمانی پوشیده بوده است. این کار نه تنها موضوعات مختلف دیگر را هم به میان می آورد که باعث وخیم تر شدن اوضاع می شود، بلکه باعث میشود از موضوع اصلی هم دور شوید. با این روش هیچ مشکلی هیچوقت حل نخواهد شد و دعواها همینطور بین شما بیشتر و بیشتر خواهد شد.


روش جدید: دفعه بعد، به جای پیش کشیدن موضوعات نامربوط وسط دعوا، سعی کنید فقط روی همان موضوع اصلی بحث کنید. بقیه مسائل و مشکلات را به وقت دیگری موکول کنید. با این روش بحث هایتان کوتاه تر و مشخص تر خواهند بود و احتمال این که پس از خاتمه دعوا به سازش برسید و مشکلتان حل شود بیشتر است.

2. اشاره به عیب های طرف مقابل

این به آن معناست که خشونت شما در دعوا و مرافعه به حدی می رسد که با حرف های تند و گزنده خود قصد آزار طرف مقابل را پیدا میکنید. البته اکثر اوقات این کار عمداً صورت نمی گیرد. هر حرفی که با کلماتی مثل "حداقل من فلان کار را نمی کنم، یا فلان اخلاق را ندارم" شروع شود نشان دهنده این نوع دعوا کردن است. این شیوه بحث کردن هم کاملاً مخرب است چون احساسات فرد مقابل را به حدی جریحه دار میکنید که بعدها خودتان از حرفهایتان پشیمان می شوید. این شیوه ی بحث و جدل برای هر دو طرف زیان آور است.


روش جدید: به جای اینکه درمورد خود آدم ها دعوا راه بیندازید، درمورد رفتارشان بحث کنید. در دعواهای خودتان عیب های طرف مقابل را به رخ او نکشید، به جای این به او بفهمانید که رفتار فلان روز او چقدر زشت بوده یا ناراحتتان کرده است. با این روش، طرفتان خواهد فهمید که اگر آن رفتار خود را متوقف کند، دعوا و جدل هم خاتمه خواهد یافت، و شما هم دشمنان کمتری برای خودتان درست خواهید کرد.


3. انداختن تقصیر به گردن دیگری

اگر مقصر اصلی باشید، آنقدر بهانه تراشی و سفسطه می کنید تا تقصیر را به گردن فرد مقابل بیندازید و اشتباهتان را گردن نمی گیرید. این یک مکانیسم دفاعی است. احتمالاً فکر می کنید که با قبول کردن تقصیرتان، دعوا به نفع طرف مقابل تمام میشود و شما بازنده خواهید بود و فکر می کنید که این دعوا به خاطر اشتباهات فرد مقابل به وجود آمده است. متاسفانه، تا زمانی که شما از قبول مسئولیت شانه خالی میکنید، قادر به حل اختلافتان نخواهید بود و هیچوقت با فرد مقابل به سازش نخواهید رسید. ممکن است چند بار طرف مقابلتان کوتاه بیاید و تقصیر را گردن بگیرد، اما کم کم باعث کمرنگ شدن رابطه تان می شود و مشکلاتتان بارها و بارها تکرار می شود و هیچوقت از بین نمی رود.


روش جدید: می توانید هم تقصیرتان را قبول کنید و هم حرف خودتان را به کرسی بنشانید. بابت اشتباهتان از طرف مقابل عذر خواهی کنید، اما به او هم گوشزد کنید که دوست ندارید کــسی مدام اشتباهاتتان را به رختان بکشد. هرچه شما بیشتر گذشت کنید، دیگران هم راحت تر از خطاهای شما خواهند گذشت.



4. مظلوم نمایی

چنین فردی هم از قبول مسئولیت شانه خالی میکند، اما به جای اینکه بخواهد خود را پیروز میدان کند، می خواهد طرف مقابل به او رحم کند. وقتی چنین فردی به گستاخی یا تکبر محکوم می شود، با گریه و زاری می خواهد به طرف مقابل بفهماند که چنین کارهایی را نکرده است. اینها افرادی هستند که هیچوقت در دعوا و بحث مقصر شناخته نمی شوند و هیچوقت گناهکار نیستند. اما به مرور زمان این روش اعصاب نزدیکان و دوستان او را خرد می کند و دیگر گول حرفها و مظلوم نمایی های او را نخواهند خورد.


روش جدید: جرات داشته باشید و اشتباهتان را قبول کنید. تقصیراتتان را گردن بگیرید و خود را برای تغییر آماده کنید. اگر در موقعیت هایی خودخواهانه رفتار کرده اید، به اطرافیانتان اطمینان دهید که خودتان متوجه مسئله شده اید و قصد جبران دارید.


5. فحش دادن و ناسزا گفتن

ناسزا گفتن حین دعوا، نشانه ناپختگی، از دست دادن کنترل و غیر حرفه ای بودن شماست. فحش دادن و ناسزا گفتن هیچوقت فشار و تنش دعوا را کم نمی کند، بلکه با اینکار شان و شخصیت فرد مقابل را هم خرد می کنید. این کار یک اختلاف عقیده جزئی را به دعوای شخصی بدل می کند و حتی اگر دعوا هم حل شود، فرد مقابل هیچوقت فراموش نخواهد کرد که شما چه ناسزاهایی به او حین دعوا گفته اید.


روش جدید: بحث و جدل هایتان را همیشه در کمال ادب و نزاکت انجام دهید. روی رفتار ناشایست طرفتان تمرکز کنید نه خودِ او. اگر حرف هایتان را معقولانه و مؤدبانه بزنید، طرف مقابل بیشتر روی حرفهایتان حساب خواهد کرد.


6. متوسل شدن به رفتارهای خشونت آمیز

این شیوه مخصوص آندسته از افرادی است که حین دعوا در را به هم می کوبند، ظرف و ظروف اطرافشان را پرت می کنند، مشت روی میز می کوبند و....همه ی این رفتارها ما را یاد جنگ و دعواهای بچگانه بین خواهر و برادرها می اندازد. این رفتارها نه تنها به هیچ جایی نمی رسد، بلکه طرف مقابل را عصبانی تر هم می کند. باید بتوانید عصبانیتتان را کنترل کنید، به ویژه در محل کار. همه حق دارند عصبانی شوند، اما باید بتوانند این عصبانیت را کنترل کنند. اگر موقع دعوا اشیاء را پرت کنید، یعنی برای اهل آن خانه یا اتاق احترامی قائل نیستید. فکر نمی کنم دوست داشته باشید اطرافیانتان تصور کنند هنوز بچه هستید و رفتارهایتان کودکانه است.


روش جدید: اگر می بینید که حین دعوا انگیزه زیادی برای پرت کردن اشیاء دارید، راه دیگری برای بیرون ریختن عصبانیتتان پیدا کنید. مثلاً سعی کنید روی یک تکه کاغذ دلیل عصبانیتتان را بنویسید، یا به باشگاه یا پیاده روی بروید. تنها چاره کار این است که خود را از آن موقعیت دور کنید.


7. فرار از موقعیت

هر وقت بحثی پیش می آید، فکر می کنید قبل از اینکه بیشتر عصبانی شوید، بهتر است سریع شال و کلاه کرده و از معرکه فرار کنید. البته اگر این کار را برای این می کنید که بعد از کمی آرام تر شدن، مشکل را بررسی کنید، روش بسیار خوبی است چون می توانید عاقلانه تر فکر کنید و تصمیم بگیرید و چیزی از دهانتان بیرون نمی آید که بعدها به خاطر آن پشیمان شوید. اما اگر این کار را از ترس رودررو شدن با فرد مقابل و قبول مسئولیت دربرابر اشتباهاتتان انجام می دهید، روش خوبی به شما نمی رود. اما ماندن در موقعیت و خالی کردن عصبانیت هم گهگاه بد نیست، بااینکه معایبی هم دارد. از قدیم گفته اند، هیچوقت عصبانی به بستر نروید.


اگر حتی یکی از طرفین حین دعوا روش خود را عوض کنند، ممکن است دعوا به کلی خاتمه یابد. یادتان باشد که طرف مقابلتان هم به اندازه خود شما عصبانی و ناراحت است، حتی اگر حق با شما باشد.


روش جدید: به جای اینکه عصبانیتتان را بر سر طرف مقابل خالی کنید، یک قدم به عقب بردارید، نفسی عمیق بکشید و از طرفتان بخواهید که کمی آرامتر پیش رود. این کارها به هر دو شما فرصت می دهد کنترل خودتان را دوباره به دست آورید، بیشتر فکر کنید و به کمک هم مشکل را حل کنید. اگر لازم می بینید که موقعیت را ترک کنید، به طرف مقابلتان بگویید که این کار را به خاطر این انجام می دهید که عصبانیتتان فروکش کند و بعداً درمورد مشکل صحبت خواهید کرد.


بانزاکت دعوا کنید!

وقتی دعوا و بحثی برایتان پیش می آید، باید باملاحظه رفتار کنید و کنترلتان را حفظ کنید. باید سعی کنید نقطه نظرات طرف مقابل را خوب درک کنید و ببینید آیا حرف هایتان اوضاع را بدتر می کند یا بهتر. مهمتر اینکه، یادتان باشد بعضی وقت ها لازم است غرورتان را زیر پا بگذارید—می دانم کار مشکلی است. بعضی وقت ها هم خوب است بگذارید گذر زمان خودش مشکلات و مسائل را برطرف کند. با استفاده از روشهایی که در این مقاله گفته شد، می توانید معقولانه تر و خوشایندتر جدل کنید!

منبع مردمان

ادامه مطلب

سرما نخوريم، غذاي مفيد بخوريم
سلامتي مجاري تنفسي وابسته به دريافت هواي فاقد ميکروب و آلودگي است. بيش از 200 نوع ويروس شناخته شده است که به دستگاه تنفسي فوقاني اثر گذاشته و باعث سرماخوردگي مي شوند. در اغلب موارد سرماخوردگي ها خفيف بوده و به طور معمول براي حدود يک هفته باقي مي مانند. آنفلوانزا نامي است که به عفونت ويروسي بسيار شديد نسبت داده مي شود و اين عفونت نيز بر دستگاه تنفسي فوقاني تاثير مي گذارند. نام آنفلوانزا از اين باور قديمي منشا» مي گيرد که اين بيماري را ناشي از تاثيرات ماوراالطبيعه مي دانسته اند. علائم سرماخوردگي به طور معمول دو تا سه روز پس از ورود ويروس به بدن ظاهر مي شود. شايع ترين علائم شامل: گلودرد، گرفتگي و يا ريزش آب بيني، سرفه، عطسه و درد قسمت هاي دست و پاست. خستگي، ريزش آب از چشم ها و مشکلات خوابيدن نيز ممکن است رخ دهند. در صورتي که علائم، بيش از يک هفته باقي بمانند و به همراه سردرد شديد، ضعف، از دست دادن اشتها و تهوع نيز باشند احتمال اين که بيماري به علت ويروس آنفلوانزا باشد بيشتر است. بروز تب نيز به طور معمول شايع است. بايد توجه کرد که در موارد عفونت هاي ويروسي دستگاه تنفسي فوقاني، علت بيماري را نمي توان برطرف کرد و فقط درمان علائم امکان پذير است. به هنگام سرماخوردگي استراحت زياد، مصرف فراوان مايعات و قرقره کردن آب نمک ولرم به بهبود علائم کمک مي کند. مصرف قرص هاي مسکن به رفع سردرد و کاهش تب کمک مي کنند. تنها در مواردي که به دنبال عفونت ويروسي، عفونت باکتريايي نيز بروز مي کند، آنتي بيوتيک ها مفيد واقع مي شوند. کودکان، سالمندان، زنان باردار و افرا د دچار مشکلاتي از قبيل ديابت و بيماري هاي کليوي به توصيه هاي پزشکي بيشتري نياز دارند. گاهي اوقات، براي گروه سالمندان (در خطر) به منظور پيشگيري از ابتلا به عفونت، استفاده از واکــسن توصيه مي شود. در مطلب زير که برگرفته از پايگاه اطلاع رساني پزشکان ايران است غذاهاي مفيد براي سرماخوردگي ذکر شده است.



غذاهاي مفيد براي سرماخوردگي
چه غذاهايي براي سرماخوردگي مفيد هستند؟ براي اين که سيستم ايمني بدن به بهترين نحو به وظيفه اش که مبارزه عليه ويروس هاي سرماخوردگي و آنفلوانزا است، عمل کند بايد مواد مغذي حياتي را دريافت کند.
- ويتامينC :از جمله منابع اصلي طبيعي تامين کننده ويتامين C که در درمان سرماخوردگي موثرند عبارت اند از: پرتقال، گريپ فروت، انواع توت، فلفل دلمه اي، توت فرنگي، سيب زميني و سبزيجات برگ سبز از قبيل انواع کلم. دريافت زياد و منظم ويتامين C به کاهش بروز، شدت و طول مدت سرماخوردگي کمک مي کند.
- ويتامينB : غلات سبوس دار و حبوبات، منابع غذايي خوب يکي از ويتامين هاي گروه B به نام پانتوتنيک اسيد هستند. کمبود پانتوتنيک اسيد، سبب بروز عفونت هاي مکرر دستگاه تنفسي فوقاني مي شود.
- آهن و آليسين: سير داراي آهن، روي و آليسين است که سبب تقويت سيستم ايمني و کمک به کاهش خطر عفونت هاي ويروسي مي شود.
- امگا3: ماهي قباد، قزل آلا، ساردين و ماهي هاي روغني غني از اسيدهاي چرب امگا3 هستند. همچنين تخم کتان، دانه کدو حلوايي و روغن شاه دانه نيز از ديگر منابع خوب امگا3 هستند.
- امگا6: دانه کنجد، تخمه کدو حلوايي و آفتابگردان منابع غني اسيدهاي چرب امگا6 هستند. اين اسيد هاي چرب در مبارزه عليه عفونت هاي سرماخوردگي به سلول هاي دستگاه تنفسي کمک مي کنند.
- ويتامينA : جگر، انواع ماهي از جمله قزل آلا، قباد و شاه ماهي، کره و تخم مرغ منابع ويتامين A هستند. هويج، انبه، سيب زميني، زردآلو، کدو حلوايي و سبزيجات سبز تيره نيز تامين کننده بتاکاروتن هستند که در بدن به ويتامين A تبديل مي شوند. عفونت هاي مکرر تنفسي در کودکان با کاهش ذخاير ويتامين A مرتبط است. يک رژيم غذايي متنوع و مخلوط حاوي اين غذاها، مواد کافي براي يک کودک در حال رشد را تامين مي کند.
- پروتئين: ماهي، مرغ، گوشت قرمز بدون چربي، لبنيات و مخلوطي از حبوبات، مغزها، دانه ها و غلات سبوس دار، تامين کننده پروتئين هستند. کمبود دريافت پروتئين خطر ابتلا به عفونت را افزايش مي دهد.
- ويتامين B6 و پانتوتنيک اسيد: گوشت، شير، غلات و حبوبات تامين کننده ويتامين هاي B6 و پانتوتنيک اسيد هستند که براي تامين سلامتي سيستم ايمني از اهميت بسياري برخوردارند.
- اسيد فوليک: غلات صبحانه (برشتوک)، نان و عصاره مخمر، تامين کننده اسيدفوليک هستند که براي سلامتي و تقويت سيستم ايمني ضروري است. به علاوه چغندر، لوبيا چشم بلبلي و انواع کلم منابع خوب فولات (فرم طبيعي اسيدفوليک) هستند.
- روي: انواع صدف، گوشت هاي قرمز بدون چربي و غلات سبوس دار حاوي روي هستند. روي يک ماده معدني مورد نياز براي سيستم ايمني است.
از چه غذاهايي پرهيز کنيم؟
غذاهاي آماده بسته بندي شده و کنسروها از لحاظ ويتامين ها و مواد معدني فقير هستند. بنابراين به جاي مصرف اين نوع غذاها از انواع ميوه و سبزيجات تازه، گوشت، ماهي، غلات، مغز ها و دانه ها استفاده کنيد.
نکته هاي مفيد براي سرماخوردگي
- استفاده از بخور براي رفع گرفتگي بيني: بخور به رفع گرفتگي بيني کمک مي کند. براي اين کار، به مدت 10 دقيقه سر را بر روي بخارات يک ظرف آب در حال جوشيدن بگيريد. بهتر است دستمال يا حوله اي را روي سر بگذاريد و اين عمل را سه بار در روز تکرار کنيد. مي توان مقداري روغن منتول يا اوکاليپتوس به آب در حال تبخير اضافه کنيد تا عمل تنفس را تسهيل کند.
- مقدار زيادي مايعات مصرف کنيد: در طول حملات شديد آنفلوانزا، بهتر است از مايعات مقوي و مغذي مثل انواع سوپ ها و آش ها به عنوان جايگزين وعده اصلي استفاده کنيد. البته به شرطي که تعادل صحيحي از انواع مواد مغذي را دارا باشد.
- تا جايي که مي توانيد استراحت کنيد: سيستم ايمني براي تجديد قوا به استراحت نياز دارد. عدم توجه به علائم يک عفونت ويروسي و سعي در ادامه کار و فعاليت در حين بيماري، مدت ابتلا را طولاني مي سازد.

ادامه مطلب

با خوش بینی غیر ممکن را ممکن سازید